Χάρη στις μάχες της Μπονίνο και άλλων Ιταλών Ριζοσπαστών, η Ιταλία την δεκαετία του ’70 απέκτησε νόμο που θέσπισε το δικαίωμα στο διαζύγιο και στην άμβλωση. Στήριξε δυναμικά τις διεκδικήσεις του φεμινιστικού κινήματος και την γενικότερη ανάγκη σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων σε παγκόσμια κλίμακα. Το 1995 ορίσθηκε επίτροπος αρμόδια για θέματα αλιείας και για τα δικαιώματα των καταναλωτών, ενώ αρκετά χρόνια αργότερα, το 2013, διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του κεντροαριστερού πρωθυπουργού Ενρίκο Λέτα.
Σύμφωνα με πολλά στελέχη του προοδευτικού, αλλά και του μετριοπαθούς χώρου, η εμπειρία και η προσωπικότητα της θα έπρεπε να την οδηγήσουν και στο υψηλότερο θεσμικό αξίωμα της χώρας, εκείνο της Προεδρίας της Δημοκρατίας.Παρά το ότι ήταν άθεη, η Μπονίνο είχε αναπτύξει βαθιά προσωπική σχέση φιλίας με τον πάπα Φραγκίσκο, ο οποίος την είχε επισκεφθεί στο σπίτι της, στο κέντρο της Ρώμης.
