Η υπόγεια συζήτηση που ακούγεται (εαν ισχύει ) για τη ΜΗ αξιοποίηση του Ευάγγελου Βενιζέλου και του Γιώργου Παπανδρέου δεν είναι
απλώς κοντόφθαλμη. Αποκαλύπτει μια αντίληψη που θέλει το ΠΑΣΟΚ μικρό, ελεγχόμενο και περιχαρακωμένο γύρω από τους σημερινούς εσωκομματικούς συσχετισμούς.Ποιος αποφάσισε ότι περισσεύουν ιστορικά στελέχη, πολιτικές εμπειρίες και προσωπικότητες με διακριτή δημόσια παρουσία; Και με ποιο δικαίωμα κάποιοι αντιμετωπίζουν το κόμμα ως προσωπικό τους ιδιοκτησιακό χώρο;Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να ζητά διεύρυνση από την κοινωνία και ταυτόχρονα να επιβάλλει αποκλεισμούς στο εσωτερικό του.
Το κόμμα που φιλοδοξεί να διαδραματίσει ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις δεν μπορεί να διοικείται με όρους φοιτητικής παράταξης ουτε μπορεί να περιβάλλεται από κλακαδόρους που απλώς επευφημούν κάθε επιλογή της ηγεσίας, ούτε μπορεί να εκπροσωπείται στα μέσα από φιλους και φίλες ,πρόσωπα που ανέτοιμα προβαίνουν σε πρόχειρες ,αστήρικτες και άστοχες δηλώσεις όπου βρόυν και όπου βρεθούν.
