Ακυρώθηκε ο φωτογραφικός διαγωνισμός για τις 1.000 κάμερες στους δρόμους

Το πιο προβληματικό στοιχείο στην υπόθεση δεν είναι μόνο η κατάπτωση του διαγωνισμού, αλλά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα έργο κρίσιμης σημασίας για την οδική ασφάλεια και την ψηφιακή επιτήρηση της κυκλοφορίας, το οποίο τελικά κατέληξε να προκαλεί σοβαρά ερωτήματα διαφάνειας και διοικητικής επάρκειας.

Η ύπαρξη πολλαπλών προσφυγών πριν ακόμη ανοίξουν οι προσφορές δείχνει ότι η αγορά εντόπισε εξαρχής σοβαρές δυσλειτουργίες στη διακήρυξη. Όταν σε έναν διαγωνισμό αυτού του μεγέθους καταγγέλλονται «φωτογραφικοί» όροι, αντιφατικές τεχνικές προδιαγραφές και ασαφή κριτήρια, τότε το πρόβλημα δεν είναι διαδικαστικό αλλά θεσμικό.

Ιδιαίτερα δε όταν:

• το αρχικό αντικείμενο ήταν περίπου 44 εκατ. ευρώ με ΦΠΑ,
• προβλέφθηκε προαίρεση 100%,
• και η συνολική δαπάνη μπορούσε να φτάσει τα 88 εκατ. ευρώ για ορίζοντα 12ετίας,

η απαίτηση για απόλυτη καθαρότητα και ανταγωνιστικότητα των όρων ήταν αυτονόητη.

Η ματαίωση του διαγωνισμού από τον Δημήτρη Παπαστεργίου ουσιαστικά συνιστά έμμεση παραδοχή ότι η διαδικασία δεν μπορούσε να προχωρήσει με ασφάλεια. Το πολιτικό ζήτημα πλέον είναι διπλό:
αφενός γιατί σχεδιάστηκε έτσι η διακήρυξη και αφετέρου ποιος θα αναλάβει την ευθύνη για την καθυστέρηση ενός έργου που παρουσιαζόταν ως εμβληματικό για την ψηφιακή τροχαία αστυνόμευση.