Απέναντί μου βρίσκεται ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους ποινικολόγους του Πειραιά, με
πενήντα χρόνια συνεχούς παρουσίας στις πιο απαιτητικές και πολυσυζητημένες υποθέσεις. Ο δικηγόρος που έχει κερδίσει τον σεβασμό δικαστών και συναδέλφων, οι οποίοι – όπως όσοι τον ξέρουν και όχι ο ίδιος αναφέρουν – σηκώνονται και τον χειροκροτούν όταν μπαίνει στην αίθουσα – έχει υπερασπιστεί πρόσωπα από όλο το φάσμα της δημόσιας ζωής, από πολιτικούς και μητροπολίτες έως κορυφαίους επιχειρηματίες και εφοπλιστές.Η συζήτησή μας εκτείνεται από τις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τις επιπτώσεις τους στη διεθνή ναυσιπλοΐα, μέχρι τη φύση της ποινικής υπεράσπισης και τις προσωπικές αντοχές που απαιτεί το επάγγελμα. Σε μια συγκινητική στιγμή, δεν λείπουν οι αναφορές σε περιπτώσεις που τον σημάδεψαν, όπως η δολοφονία εντολέα του μέσα στο δικαστήριο, μπροστά στα μάτια του, ένα περιστατικό που αποτυπώνει με τον πιο έντονο τρόπο τις ακραίες συνθήκες υπό τις οποίες έχει κληθεί να λειτουργήσει στη διαδρομή του ως ποινικολόγος.
Σε μια σπάνια συνέντευξη στο NB Daily, ο Πολυχρόνης Τσιρίδης που ξεχωρίζει για τη διακριτική του παρουσία, αποφεύγει τη δημόσια προβολή και επιλέγει να κρίνεται αποκλειστικά από το έργο του, μιλά για πρώτη φορά με τέτοια αμεσότητα για τη διαδρομή, τις προκλήσεις και τη σημερινή πραγματικότητα της ποινικής δικηγορίας.
– Έχοντας μια εξαιρετικά μακρόχρονη και επιτυχημένη πορεία ως ποινικολόγος επί 50 έτη, τι ήταν αυτό που σας οδήγησε να ασχοληθείτε με το ποινικό δίκαιο;
Η ποινική δικηγορία διαχρονικά προκαλούσε το ενδιαφέρον των νέων δικηγόρων λόγω της ζωντάνιας, αμεσότητας, ευρείας δημοσιότητας και σημαντικής συμβολής του δικηγόρου στην έκβαση μιας ποινικής δίκης.
Όταν πριν 50 χρόνια αποφάσισα να ασχοληθώ από την αρχή αποκλειστικά με την ποινική δικηγορία, αυτό φάνταζε ως εξωπραγματική πολυτέλεια και οι παλαιότεροι συνάδελφοι με αντιμετώπιζαν σαν «εξωγήινο» και αιθεροβάμονα.
Όμως, από τα φοιτητικά μου χρόνια είχα τον διακαή πόθο και μεράκι να ασχοληθώ αποκλειστικά με αυτόν τον τομέα που μού προκαλούσε έντονο ενδιαφέρον και δεν το μετάνιωσα ποτέ.
– Σε αυτή την πορεία ποιο είδος υποθέσεων έχετε υπερασπιστεί;
Κατά τη μακρόχρονη αυτή πορεία δεν υπήρξε μορφή αδικήματος που να μην έχω ασχοληθεί, όπως όλοι οι ομότεχνοί μου σε τέτοιο βάθος χρόνου, από φόνους, ληστείες, κλοπές, αδικήματα κατά των ηθών έως όλα τα είδη της οικονομικής εγκληματικότητας. Οι υποθέσεις αυτές αφορούσαν μία ευρύτατη γκάμα εμπλακέντων προσώπων από δράστες του κοινού ποινικού δικαίου έως κορυφαίους επιχειρηματίες της Χώρας, του εφοπλισμού, της πολιτικής, της εκκλησίας, της δικαιοσύνης, της δικηγορίας, της αυτοδιοίκησης κλπ.
– Στην πορεία σας, υπήρξε κάποια υπόθεση που σας συγκλόνισε ή σας σημάδεψε επαγγελματικά και σας έκανε να δείτε αλλιώς τη δουλειά του ποινικολόγου;
Οι συγκινήσεις και δοκιμασίες, ψυχικές και συναισθηματικές, στην υπεράσπιση σημαντικών υποθέσεων όλους μας επηρεάζουν.
Το σημαντικό είναι να παραμείνεις αλώβητος και απρόσβλητος, ασκώντας το λειτούργημά σου με ήθος, αξιοπρέπεια, ευπρέπεια και εντιμότητα. Το προσωπικό ήθος και εντιμότητα του υπερασπιστή αποτελεί σημαντικό παράγοντα για το κύρος και αξιοπιστία του.
– Έχετε εμπλακεί σε υποθέσεις που έλαβαν μεγάλη δημοσιότητα. Πώς επηρεάζει η δημοσιότητα μια ποινική δίκη και τη στρατηγική της υπεράσπισης;
Οι υποθέσεις με ευρεία δημοσιότητα είναι ευαίσθητες και απαιτούν ιδιαίτερη υπερασπιστική στρατηγική.
Κατά κανόνα, η ευρεία δημοσιότητα στην ποινική δίκη και η καλλιέργεια κλίματος και διαμόρφωση μιας «κοινής γνώμης» από τα ΜΜΕ, λειτουργούν αρνητικά επηρεάζοντας και την κρίση των δικαστών, ιδίως δε ενόρκων.
Η χάραξη υπερασπιστικής στρατηγικής σε αυτές τις υποθέσεις είναι ιδιαίτερα δύσκολη και ο ρόλος του υπερασπιστή απαιτεί εγρήγορση, ευελιξία, ρεαλισμό και αποφασιστικότητα.
Υπάρχουν σοβαρές υποθέσεις που αναγκάζεσαι να αυτοσχεδιάσεις ή να αλλάξεις υπερασπιστική γραμμή, μεσούσης της διαδικασίας ή ακόμα και κατά την αγόρευση, παρακολουθώντας τις αντιδράσεις του δικαστηρίου και προσαρμοζόμενος, κατά περίπτωση. Η εμπειρία βοηθά στο να υπάρχει συνεχής επικοινωνία με το δικαστήριο και να αντιλαμβάνεσαι πώς προσλαμβάνουν το αποδεικτικό υλικό, ώστε να μπορείς να ανατρέψεις μια διαμορφούμενη εικόνα, πριν αυτή παγιωθεί, οπότε δύσκολα ανατρέπεται.
– Θυμάστε υποθέσεις με μεγάλη δημοσιότητα που είχαν δυσκολίες, συγκινήσεις, ανατροπές;
Ένα από τα σημαντικότερα προσόντα του συνηγόρου υπεράσπισης είναι η ψυχραιμία, νηφαλιότητα, ευελιξία, προσαρμοστικότητα και ετοιμότητα να αντιμετωπίσεις τα πάντα, αφού σε μια ποινική δίκη όλα είναι πιθανά να συμβούν.
Από υποθέσεις που αποτέλεσαν δοκιμασία συναισθηματική και ψυχική σε αυτή την πορεία, θα ξεχώριζα την υπόθεση της ΘΥΡΑΣ 7 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, υπερασπιζόμενος τον Αστυνομικό Διευθυντή Πειραιά, όπου είχαμε να αντιμετωπίσουμε το βαρύ πένθος 21 μανάδων που έχασαν με τραγικό τρόπο τα παιδιά τους και ως υπερασπιστής έπρεπε να επιτελέσω το καθήκον μου υπό δυσχερέστατες συνθήκες, κρατώντας παράλληλα λεπτές ισορροπίες.
Επίσης, θυμάμαι την υπόθεση ΠΑΠΑΔΟΣΗΦΟΥ, στην οποία ως νεαρός Δικηγόρος υπερασπιζόμουν μαζί με τον Νίκο Κωνσταντόπουλο και τον Αριστοτέλη Γαβριηλίδη, κορυφαίο Ποινικολόγο, τον καταδικασθέντα πρωτοδίκως σε ισόβια κάθειρξη Ιω. Βενιεράκη, όπου ζήσαμε τη δολοφονία του εντολέα μας μπροστά στα μάτια μας και οι σφαίρες που τον σκότωσαν αφού πέρασαν από την πλάτη του κατηγορουμένου κατέληξαν στο έδρανό μας, κυριολεκτικά στα πόδια μας, μέσα στην αίθουσα του Κακουργιοδικείου του Πειραιά.
Όμως, πολλές ήσαν και οι υποθέσεις πολύνεκρων ναυαγίων, θυμάτων από τους σεισμούς, υποθέσεις φόνων (ιδίως πατροκτονιών, παιδοκτονιών, συζυγοκτονιών κλπ). με μεγάλη δημοσιότητα, έντονη συναισθηματική φόρτιση και τεράστιες δυσκολίες στην επιτέλεση του υπερασπιστικού έργου.
– Ο Πειραιάς είναι το κέντρο της παγκόσμιας ναυτιλίας. Πόσο διαφορετική είναι μια ποινική υπόθεση που σχετίζεται με τη ναυτιλία σε σχέση με μια «κλασική» ποινική δίκη;
Ο Πειραιάς έχει μια διευρυμένη παγκόσμια δικαιοδοσία, όσον αφορά αδικήματα που σχετίζονται με πλοία, δεδομένου ότι η ελληνόκτητη ναυτιλία εκπροσωπεί περίπου το 60% της δύναμης της ΕΕ και το 20% της παγκόσμιας ναυτιλίας. Έτσι, προέκυψαν σημαντικές ποινικές υποθέσεις παγκοσμίως, για τις οποίες τα ποινικά Δικαστήρια του Πειραιά επιλήφθηκαν. Στο πλαίσιο αυτό, αντιμετώπισα την υπεράσπιση υποθέσεων δεκάδων ναυαγίων και πολύνεκρων θαλασσίων συμβάντων, με συγκρούσεις πλοίων, βυθίσεις, εκρήξεις, εμπρησμούς κλπ.
Η υπεράσπιση αυτών των υποθέσεων προϋποθέτει, εκτός από τη γενική άρτια γνώση του ουσιαστικού και ποινικού δικονομικού δικαίου, απαιτεί γνώση και εμπειρία του ναυτιλιακού χώρου. Η ενασχόληση με τα αντικείμενα αυτά προϋποθέτει γνώση ναυτικού δικαίου, αγγλικής (ναυτιλιακής και νομικής) ορολογίας, εξοικείωση με σειρά ζητημάτων που είναι άγνωστα στην άσκηση της συμβατικής ποινικής δικηγορίας.
– Έχετε βρεθεί κοντά σε υποθέσεις ναυαγίων, συγκρούσεων ή εκρήξεων σε πλοία. Έχετε ζήσει ποτέ μια στιγμή σε τέτοια υπόθεση που αποτυπώνει καλύτερα τις δυσκολίες αλλά και τις ιδιαιτερότητες του ποινικού δικαίου στη ναυτιλία;
Έχω συμμετάσχει σε δεκάδες τέτοιων υποθέσεων. Ιδίως σε περιπτώσεις πολύνεκρων θαλασσίων συμβάντων ο υπερασπιστής αντιμετωπίζει ιδιαίτερες δυσκολίες, συναισθηματικούς και ψυχικούς κλυδωνισμούς και έχουν άλλες ιδιαιτερότητες έναντι των κοινών υποθέσεων στην αντιμετώπισή τους.
Η υπεράσπιση αυτής της κατηγορίας ποινικών υποθέσεων όντως προϋποθέτει μεγάλη εμπειρία, ωριμότητα, γνώσεις παρεμφερών ναυτιλιακών ζητημάτων και απαιτεί υπερασπιστική μαχητικότητα, με ρεαλισμό και επίγνωση της σοβαρότητας των υποθέσεων και της πίεσης που εκ των πραγμάτων η δημοσιότητα αυτών ασκεί στους κριτές. Η άσκηση του υπερασπιστικού λειτουργήματος απαιτεί λεπτούς χειρισμούς και δεν πρέπει να προσβάλλεται η μνήμη των θυμάτων, οι συγγενείς τους που ανθρώπινα μπορούν και να εκτραπούν στη διατύπωση θέσεων υπερβολικών ή εξωπραγματικών, όταν εξετάζονται ως μάρτυρες κλπ.
– Με τις εντάσεις στη Μέση Ανατολή και τον κίνδυνο για την εμπορική ναυσιπλοΐα σε περιοχές όπως τα Στενά του Ορμούζ να επανέρχεται συχνά στην επικαιρότητα, πιστεύετε ότι το διεθνές νομικό πλαίσιο επαρκεί σήμερα για την προστασία των εμπορικών πλοίων και των πληρωμάτων;
Το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο προστασίας της ελεύθερης ναυσιπλοΐας βασίζεται σε σειρά διεθνών συμβάσεων που διασφαλίζουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, τις υποχρεώσεις των παρακτίων κρατών για την ασφάλεια των πλοίων και των πληρωμάτων, τόσο εντός των λιμένων τους, όσον και κατά την αβλαβή διέλευση των πλοίων από την αιγιαλίτιδα ζώνη τους, καθώς και τη διεθνή συνεργασία κατά της πειρατείας και ενόπλων επιθέσεων.
Σε περιόδους εντάσεων, το πρόβλημα εντοπίζεται στη μη ύπαρξη μηχανισμού επιβολής και η διεθνής κοινότητα αντιμετωπίζει τα ανακύπτοντα προβλήματα, κατά περίπτωση, π.χ. χρησιμοποιεί πολυεθνικές περιπολίες στις ευαίσθητες περιοχές κινδύνου, επάνδρωση των πλοίων με ενόπλους φρουρούς, κατά τη διέλευση αυτών από τις ευαίσθητες περιοχές κλπ. Τέτοιες περιοχές είναι τα στενά του Ορμούζ, η Ερυθρά Θάλασσα και, κατά καιρούς, διάφορες άλλες θαλάσσιες περιοχές.
– Οι γεωπολιτικές εντάσεις φαίνεται να επηρεάζουν ολοένα και περισσότερο τη διεθνή ναυσιπλοΐα. Πιστεύετε ότι ο κόσμος της ναυτιλίας θα κληθεί τα επόμενα χρόνια να αντιμετωπίσει συχνότερα καταστάσεις όπου ένα εμπορικό πλοίο βρίσκεται στη δίνη διεθνών συγκρούσεων;
Είναι βέβαιο ότι οι γεωπολιτικές εντάσεις και διεθνείς συγκρούσεις θα συνεχίσουν να υπάρχουν και να αποτελούν σημαντικά προβλήματα για τη διεθνή ναυσιπλοΐα, αλλά και την παγκόσμια οικονομία, κατ’ επέκταση, που υφίσταται τους σχετικούς κραδασμούς και το κόστος των επιπτώσεων.
Αν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι το 90% του παγκοσμίου εμπορίου γίνεται δια θαλάσσης, καθώς και το ότι από τον Περσικό Κόλπο και ιδιαίτερα από τα στενά του Ορμούζ διέρχεται το 20% περίπου της παγκόσμιας μεταφοράς ενέργειας, οι προσαρμογές προς τις διαμορφούμενες συνθήκες θα είναι αναγκαίες και συνεχείς, όπως αλλαγή δρομολογίων, υψηλότερα ασφάλιστρα, συνοδεία πλοίων από πολεμικά πλοία, αντιμετώπιση κυβερνοεπιθέσεων σε λιμάνια και συστήματα πλοήγησης κλπ.
Σημαντική παράμετρος του ζητήματος είναι και η ασφάλεια των Ναυτικών μας από τους αυξημένους κινδύνους που προκύπτουν από αντίστοιχες διεθνείς γεωπολιτικές εντάσεις και συγκρούσεις.
– Η ποινική δικηγορία τελικά έχει συγκινήσεις, χαρές, απογοητεύσεις;
Η ποινική δικηγορία είναι συναρπαστική και περιλαμβάνει τα πάντα, στενοχώριες, απογοητεύσεις, εκπλήξεις, δοκιμασίες, αλλά και ικανοποιήσεις.
Είναι περιπτώσεις που η «μοναξιά του υπερασπιστή» είναι αφόρητη. Υπάρχουν φορές που νιώθεις ότι όλα είναι σε βάρος σου, ακόμη και ο εντολέας σου συμβάλλει σε αυτό και καλείσαι να αντιμετωπίσεις μόνος και αβοήθητος τους πάντες και τα πάντα.
Χρειάζεται αποθέματα τεράστιας ψυχικής δύναμης, ηρεμίας, νηφαλιότητας, ετοιμότητας, δύναμης να μην καμφθείς και να πολεμήσεις μέχρι τέλους για την υπεράσπιση της υπόθεσης. Όταν μάλιστα πιστεύεις στο δίκαιο της υπόθεσης που υπερασπίζεσαι και ορθώνονται δυσκολίες στην προσπάθειά σου να το αναδείξεις, το άγχος, η αγωνία και η ψυχική δοκιμασία είναι βασανιστική και καλείσαι να αυτοκυριαρχήσεις και να πολεμήσεις μέχρι τέλους.
Όμως, οι όποιες πικρίες και απογοητεύσεις, που αυτονόητα υπάρχουν, αντισταθμίζονται με χαρές, συγκινήσεις, επιβεβαιώσεις από την έκβαση υποθέσεων που αισθάνεσαι την προσωπική σου συμβολή σε ένα θετικό αποτέλεσμα.
– Νιώθετε γεμάτος και δικαιωμένος από αυτή τη μακρά πορεία 50 ετών στην άσκηση ποινικής δικηγορίας;
Αισθάνομαι απόλυτη ικανοποίηση και δικαίωση. Το να κερδίσεις διαχρονικά την εκτίμηση και αποδοχή των Δικαστών και Εισαγγελέων, αποτελεί μεγάλο τίτλο τιμής και έχω νιώσει προσωπικά αυτή την αναγνώριση.
Η μεγαλύτερη όμως δικαίωση και επιβεβαίωση της πορείας μου είναι η αναγνώριση των συναδέλφων μου. Αυτό είναι κάτι που με συγκινεί ιδιαίτερα και θεωρώ τον εαυτό μου ευτυχή και ευλογημένο για τη διαχρονική αποδοχή, εκτίμηση και αγάπη των συναδέλφων μου. Έχω ομοδικήσει και αντιδικήσει με συναδέλφους από όλη τη Χώρα (συμπεριλαμβανομένων όλων των φίλων μου σε βαρύτατα κακουργήματα), χωρίς ποτέ να έχει υπάρξει η οποιαδήποτε εκτροπή σε απρεπή ή αγενή ή αντιδεοντολογική συμπεριφορά.
Επίσης, το ότι με έχουν τιμήσει και βραβεύσει για την επιστημονική συνεισφορά μου ο Σύλλογός μου (ΔΣΠ), καθώς και η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της Χώρας, της οποίας είμαι σύμβουλος επί ποινικών θεμάτων κατά τα τελευταία 20 χρόνια και έχω εκπροσωπήσει σε πολλές νομοπαρασκευαστικές επιτροπές ποινικών νομοθετημάτων, αποτελεί για μένα ύψιστο τίτλο τιμής.
– Τον Νοέμβριο του 2025 βραβευθήκατε από το επιστημονικό σωματείο «Οι Ποινικολόγιοι» για το ήθος και τη μακρόχρονη προσφορά σας. Σε έναν χώρο τόσο απαιτητικό όσο η ποινική δικηγορία, τι σημαίνει για εσάς η έννοια του «ήθους» στην άσκηση του υπερασπιστικού λειτουργήματος;
Η βράβευσή μου από συναδέλφους μου αποτελεί ξεχωριστή τιμή. Με κολακεύει το γεγονός ότι προτάσσεται το ζήτημα της αναγνώρισης του ήθους, πέραν της επιστημονικής μου κατάρτισης, γιατί όντως είναι πολύ σημαντικό, αποτελώντας, παράλληλα, και πολύτιμο εφόδιο για την άσκηση του λειτουργήματός μας και όχι μόνον. Σε μεγάλο βαθμό, ο πελάτης χρεώνεται ή πιστώνεται την ποιότητα και το ήθος του δικηγόρου του.
– Έπειτα από πενήντα χρόνια στις δικαστικές αίθουσες, πιστεύετε ότι έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο η κοινωνία αντιμετωπίζει την ποινική δικαιοσύνη και τον ρόλο του υπερασπιστή;
Παρά τις κοσμογονικές αλλαγές που έχουν συντελεστεί, ο ρόλος του δικηγόρου εξακολουθεί να είναι σημαντικός και η συμβολή του στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης μεγάλη. Παρά την προβαλλόμενη από μέσα ενημέρωσης δυσπιστία των πολιτών στην ικανότητα της δικαστικής λειτουργίας να ανταποκριθεί στον θεσμικό της ρόλο (εκτίμηση που θεωρώ υπερβολική και σε μεγάλο βαθμό οφειλόμενη στη μονομερή και επιφανειακή ανάδειξη από τα ίδια τα μέσα ενημέρωσης και ειδικές τηλεοπτικές εκπομπές ορισμένων ποινικών δικών με δημοσιότητα), δεν έχει καταγραφεί αντίστοιχη αμφισβήτηση του ρόλου των δικηγόρων να ανταποκριθούν στον θεσμικό τους ρόλο και αποστολή. Βέβαια, οι αλλαγές των καιρών, νοοτροπιών, τεχνολογίας κλπ. απαιτούν συνεχείς προσαρμογές και ευελιξία, ώστε ο δικηγόρος να μπορέσει να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις που διαρκώς μεταβάλλονται.
Η διαδικασία αυτής της προσαρμογής από την παραδοσιακή ποινική δικηγορία μέχρι τον χειρισμό σύγχρονων υποθέσεων είναι δύσκολη, σύνθετη και απαιτεί τεράστια προσπάθεια ευελιξίας και προσαρμογής προς τα διαρκώς μεταβαλλόμενα δεδομένα.
– Αν κοιτάξετε πίσω σε αυτή τη διαδρομή πενήντα ετών, ποια θεωρείτε ότι είναι η μεγαλύτερη δοκιμασία για έναν ποινικολόγο: η νομική μάχη μέσα στο δικαστήριο ή η προσωπική αντοχή που απαιτεί αυτό το λειτούργημα;
Έχουν υπάρξει σημαντικές αλλαγές τόσο στους όρους απονομής της ποινικής δικαιοσύνης, όσο και στην άσκηση της ποινικής δικηγορίας. Ο δικηγόρος καλείται να προσαρμοστεί στις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες απονομής της ποινικής δικαιοσύνης, αλλά και άσκησης της δικηγορίας.
Πολλές και ποικίλες οι αιτίες που δημιουργούν την ανάγκη συνεχών δοκιμασιών και προσαρμογών. Ενδεικτικά, παράγοντες που επηρεάζουν την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης και παράλληλα απαιτούν συνεχείς προσαρμογές από την πλευρά των δικηγόρων, είναι ο τεράστιος φόρτος υποθέσεων, οι εσφαλμένες νομοθετικές επιλογές και πειραματισμοί, ο επαγγελματικός πληθωρισμός, οι μεγάλες διακοπές των συνεδριάσεων, σε βάρος της αμεσότητας της διαδικασίας, η στροφή προς μονομελείς σχηματισμούς, ο άκρατος λαϊκισμός, οι πιέσεις των ΜΜΕ και του τοξικού διαδικτύου που ασκείται προς τους δικαιοδοτικούς λειτουργούς, οι πολιτικές αντιπαραθέσεις επί εκκρεμών ποινικών υποθέσεων και τα προβλήματα που αυτές δημιουργούν, η έλλειψη διάθεσης κατανόησης των παραγόντων της δίκης ως ισότιμων συλλειτουργών, οι απρεπείς έως απαράδεκτες συμπεριφορές δικηγόρων που εκτρέπονται του θεσμικού τους ρόλου, συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό στη δημιουργία κλίματος αντιπαράθεσης και ρήξης που τορπιλίζουν το ήπιο κλίμα μέσα στο οποίο θα πρέπει όλοι να συλλειτουργούμε, με αίσθηση ευθύνης απέναντι στους εντολείς μας, αλλά και εμπέδωση του αισθήματος εμπιστοσύνης των πολιτών προς τις θεσμοθετημένες διαδικασίες.
Η υποβάθμιση του ρόλου της δικαιοσύνης απειλεί και τον δικό μας θεσμικό ρόλο και έχουμε χρέος να την περιφρουρήσουμε και όχι να την πετροβολούμε.
– Τι θα συμβουλεύατε τους νεότερους συναδέλφους που θέλουν να ασχοληθούν με την ποινική δικηγορία;
Να μην αποθαρρύνονται από τις υπάρχουσες δυσκολίες. Ποτέ δεν ήταν εύκολα τα πράγματα. Είναι ένας τομέας που θέλει τεράστια επιμονή, υπομονή, συνεχή μελέτη, ενημέρωση επί της θεωρίας και νομολογίας και διαρκή αγώνα για αυτοβελτίωση.
Θα τους έλεγα, τέλος, να συνδυάσουν την υπερασπιστική μαχητικότητα και ορμή με ήθος, και όχι ύφος, ευγένεια, ευπρέπεια, μέτρο στις εκφράσεις, αυτοσεβασμό, αυτοσυγκράτηση, αξιοπρέπεια και δεοντολογική παρουσία και συμπεριφορά έναντι όλων.
Ως προς τη σχέση μας με τον εντολέα μας, ναι μεν του οφείλουμε πίστη και αφοσίωση, αλλά δεν ταυτιζόμαστε μαζί του και δεν διαπραγματευόμαστε την αξιοπρέπεια και την ανεξαρτησία μας.
Παρά τις τεράστιες δυσκολίες που διαρκώς αυξάνουν, εμείς έχουμε το προνόμιο να ασκούμε το ωραιότερο επάγγελμα – λειτούργημα.
ΠΗΓΗ: https://daily.nb.org/
