Διότι το ερώτημα δεν είναι αν κάποιος θα υποβάλει υποψηφιότητα και θα καταθέσει αναλυτικά στοιχεία, αλλά τι ακολουθεί μετά. Η «αξιολόγηση». Μια
αξιολόγηση που υποτίθεται πως θα είναι εξονυχιστική, από αρμόδια Επιτροπή. Όμως, αν το ενδιαφέρον αποδειχθεί μαζικό, ποιος ακριβώς πιστεύει ότι όλοι οι φάκελοι θα περάσουν πράγματι από κόσκινο; Και μάλιστα με τον ίδιο βαθμό προσοχής;Τα οργανωτικά αυτά, βεβαίως, τα γνωρίζουν καλύτερα οι κομματικοί μηχανισμοί. Και, όπως μου μεταφέρει υψηλόβαθμο στέλεχος, ο πραγματικός στόχος δεν είναι η άμεση επιλογή, αλλά η δημιουργία μιας «δεξαμενής» υποψήφιων βουλευτών. Από εκεί, σε δεύτερο χρόνο, θα γίνουν οι τελικές επιλογές — για τις λίγες, όπως λέγεται, διαθέσιμες θέσεις ανά περιφέρεια.
Και αυτό διότι τρέχει παράλληλα και η περιβόητη «διεύρυνση», ενώ αναμένονται και μετασυνεδριακές μεταγραφές, ακόμη και εν ενεργεία βουλευτών άλλων κομμάτων. Με απλά λόγια: πολλοί θα δηλώσουν ενδιαφέρον, ελάχιστοι θα χωρέσουν και οι αποφάσεις θα ληφθούν αλλού. Όπως συνήθως.
