Σεπτέμβριο ο Παύλος Γερουλάνος, δεν αποτελεί πλέον απλώς μια εσωκομματική παρατήρηση, αλλά άτυπη και εύγλωττη πολιτική διάγνωση. Η εικόνα αυτή αποτυπώνεται καθαρά και στο 2025, που δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί θετική χρονιά για το ΠΑΣΟΚ σε όρους πολιτικής επιρροής και δημοσκοπικής δυναμικής. Αμέσως μετά την επανεκλογή του Νίκου Ανδρουλάκη τον Οκτώβριο του 2024, καταγράφηκε μια στιγμιαία άνοδος, η οποία όμως αποδείχθηκε σύντομη και χωρίς διάρκεια.
Και αυτό παρά το γεγονός ότι η κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ μετά τα Καργκιοζιλίκια στο Γκάζι και την αδυναμία Φάμελλου να ανατάξει το κόμμα ,θα μπορούσε να προσφέρει στο ΠΑΣΟΚ ένα προνομιακό πεδίο διεύρυνσης. Η ηγεσία όμως απέτυχε να κεφαλαιοποιήσει τη δομική αποδυνάμωση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αφήνοντας ανεκμετάλλευτη μια μοναδική ευκαιρία για πολιτική ενίσχυση.
Παρά τις επιμέρους αυξομειώσεις στα ποσοστά, η συνολική εικόνα παραπέμπει σε πολιτική κόπωση και αδυναμία ουσιαστικής αναστροφής του κλίματος, επιβεβαιώνοντας ότι το πρόβλημα είναι δομικό και όχι συγκυριακό.Η εικόνα, που κατέγραψαν η MRB την περασμένη Παρασκευή και άλλες εταιρείες το τελευταίο δεκαπενθήμερο, δεν αποτελεί ιστορική εξαίρεση. Αντιθέτως, εντάσσεται σε μια επαναλαμβανόμενη πορεία δημοσκοπικών ευρημάτων.
