Γιατί, ποιος θα μπορούσε να είναι ικανοποιημένος, όταν ο
ραματίζεται την επιστροφή του στο Μέγαρο Μαξίμου και κάποιες μετρήσεις τού δίνουν ακόμα και μονοψήφιο ποσοστό; Πάντως ο Αλέξης Τσίπρας, όχι. Το χειρότερο είναι ότι τα ευρήματα αυτά προκύπτουν τώρα, που το κόμμα Καρυστιανού βρίσκεται ακόμα στο... μυαλό της. Αν αύριο βγει προς άγρα ψήφων κι αυτό, τότε τι θα γίνει; Η απάντηση είναι πολύ δύσκολη και μάλλον δυσάρεστη για την Αμαλίας. Όπου, πάντως, θεωρούν ότι το κλίμα υπέρ τους θα ενισχύεται, όσο περνά ο καιρός, αλλά από την άλλη δεν είναι και βέβαιοι. Σε ό,τι αφορά ειδικά στην περίπτωση της Καρυστιανού, το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούν καν να της επιτεθούν πολιτικά, γιατί όλο το προηγούμενο διάστημα την είχαν στηρίξει απόλυτα.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, δεδομένο θα πρέπει να θεωρείται ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα κάνει πίσω και θα ανακοινώσει τελικά κόμμα. Όλα δείχνουν δε ότι θα το κάνει, κατά πάσα πιθανότητα, λίγο πριν από το Πάσχα. Κι αφού πάρει κλίμα και από την περιοδεία που ξεκίνησε με αφορμή την παρουσίαση της «Ιθάκης». Γεγονός αποτελεί πως και ως προς αυτό μια μικρή απογοήτευση υπάρχει. Κυρίως, για το γεγονός που έχει να κάνει με τη σύνθεση του ακροατηρίου, που τις παρακολουθεί. Στην συντριπτική τους πλειοψηφία, όσοι προσέρχονται, προέρχονται από τον... ΣΥΡΙΖΑ. Είτε πρόκειται για απλούς ψηφοφόρους, είτε για στελέχη. Κι αυτό δεν αρέσει στο επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού. Επειδή έτσι δεν γίνεται restart, χωρίς, δηλαδή το απαραίτητο κεντροαριστερό - σοσιαλδημοκρατικό ακροατήριο που περίμεναν στην Αμαλίας. Όλοι παλιοί σύντροφοι είναι αυτοί που συγκεντρώνονται και ξαναβρίσκονται. Κάτι σαν reunion, δηλαδή. Για αυτό ήταν στοίχημα η συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης.
Όπως στοίχημα θα είναι για όλα τα κόμματα της Κεντροαριστεράς τα συνέδρια που προγραμματίζουν προσεχώς. Τα πιο κρίσιμα πάντως θα είναι τα δύο πρώτα. Δηλαδή, με χρονολογική σειρά αυτό της Νέας Αριστεράς (τις επόμενες μέρες) και εκείνο του Κινήματος Δημοκρατίας (αρχές Φεβρουαρίου). Για έναν βασικό λόγο: η έκβασή τους θα κρίνει και την επόμενη μέρα τους. Υπαρξιακά και όχι πολιτικά. Όπερ σημαίνει ότι μπορεί να κάνουμε Απόκριες με μείον δύο κομματικούς σχηματισμούς.
